کشتی سانچی به دلیل این‌که تحمل انفجارها و بار حریق بالا را نداشت، غرق شد و در آخر با ۲۹ خدمه‌اش به اعماق دریا فرو رفت.

نفت کش سانچی در کره جنوبی ساخته شد و در سال ۲۰۱۲ به ایران تحویل داده شد. کشتی سانچی، متعلق به وزرات کار، ۲۷۵ متر طول، ۵۰ متر عرض و آبخور ۱۷ متری داشت.

در تاریخ ۲۴ اذر سال ۹۶، یک کشتی فله بر به اسم کریستال با محموله ۶۴ هزار تن سویا و ۲۱ نفر خدمه؛ از کالاما در امریکا به سمت بندری در چین حرکت کرد. این کشتی در سال ۲۰۱۱ ساخته شد بود و طول آن تقریبا ۵۰ متر از سانچی کمتر بود.
در تاریخ ۲۵ اذر کشتی سانچی به همراه ۱۱۱ هزار تن میعانات گازی (کاندنسیت) با ۳۲ خدمه از بندر عسلویه به سمت تایسان کره جنوبی حرکت کرد. میعانات گازی‌ای که سانچی حمل می‌کرد؛ هم رنگ با نفت بود ولی سانچی برای حمل این نوع میعانات گازی طراحی و ساخته نشده بود. نکته مهم درباره ماده‌ای که در سانچی در حال حمل بود، اشتعال پذیری آن و آزادساختن گازهای سمی از خود به هنگام سوختن بود.


تقریبا در ساعت ۷ شب ۱۶ دی ماه سال ۹۶ شیفت نگهبانی سانچی عوض شد و شیفت به افسر سوم تحویل داده شد. چند کشتی‌ای که روی رادار سانچی دیده می‌شدند از نظر افسر سوم دارای فاصله مناسبی از سانچی هستند و سانچی به راحتی قادر به عبور از کنار آن‌ها خواهد بود. کشتی کریستال هم یکی از آن‌هاست؛ رادار سانچی هم روی فاصله ۶ مایلی به صورت غیر متمرکز تنظیم شده بود. ساعت ۷ و نیم افسر دوم کریستال، کشتی سانچی را سمت چپ کشتی کریستال می‌بیند. دو کشتی آن لحظه ۷ مایل باهم فاصله داشتند. در ساعت ۷:۳۴ کشتی کریستال از مسیر خودش منحرف می‌شود که طبق تحقیقات دلیل منطقی‌ای برای این تغییر مسیر وجود نداشته است.

یکی از دلایل اصلی تصادف، این تغییر مسیر ناگهانی در نظر گرفته شده است. لحظه تغییر، مسیر دیده‌بان سانچی که می‌بیند کشتی کریستال در حال نزدیک شدن به سانچی است به کشتی کریستال با استفاده از نورافکن پیغام خطر می‌فرستد اما در کریستال چون هنگام تغییر شیفت بوده کسی متوجه این پیام خطر نمی‌شود و شیفت جدید کریستال وقتی متوجه آن شدند که در حال برخورد با کشتی سانچی هستند. در این زمان فاصله عبور دو کشتی از هم تقریبا صفر است. سانچی وقتی متوجه عدم تغییر در حرکت کریستال می‌شود؛ دستور می‌دهد سکان تماما به راست هدایت شود، اما دیگر فایده ای ندارد.
راس ساعت ۷:۵۰ دقیقه دو کشتی باهم برخورد می‌کنند و اتفاق عجیب خاموش بودن رادار اصلی هر دو کشتی در لحظه تصادف است. کریستال دقیقا بین دوتا از ۱۴ مخزنی که سانچی حمل ‌می‌کرده، برخورد می‌کند.
کاندنسیت منفجر می‌شود و حجم زیادی از گازهای سمی در فضا پخش می‌شود. خدمه کشتی کریستال توسط قایق‌های نجات، نجات پیدا می‌کنند. از خدمه سانچی اما؛ جسد یکی از خدمه روی آب توسط کشتی های ماهیگیری پیدا می‌شود. چند روز بعد روی عرشه کشتی جسد دو نفر دیگه از خدمه پیدا می‌شود ولی بقیه خدمه مفقود الاثر اعلام شده‌اند.

پس از حادثه…

شنیده‌ها حاکی از برقراری تماس‌های مرموز با خانواده چندتن از خدمه سانچی است. طی این تماس‌ها ادعا شده که برخی از افراد خدمه زنده هستند و حتی جزئیاتی خصوصی برای تایید هویت آن‌ها در تلفن عنوان شده است. در نتیجه این تماس‌ها دادگاه گواهی فوت ۹تن از خدمه را باطل کرده و به حکم فوت فرضی و مفقودالاثر تغییر داده است. از عوارض صدور گواهی فوت فرضی توسط دادگاه پرداخت تمامی هزینه‌های خدمه توسط دولت و شرگت ملی نفت‌کش‌ها به عنوان کارمند است. همچنین مطابق قانون باید برای پیدا کردن خدمه کارگروه تشکیل شده و از صلیب سرخ جهانی درخواست کمک شود.